Diagnoza i Terapia Integracji Sensorycznej

Diagnoza to zazwyczaj trzy spotkania, na które składają się:

• Obserwacja Kliniczna Integracji Sensorycznej / Z. Przyrowski/,
• wykonanie wybranych Testów Południowo-Kalifornijskich Integracji Sensorycznej
• obserwacja dziecka podczas spontanicznych aktywności
• wykorzystanie informacji z Kwestionariusza Rozwoju Sensomotorycznego Dziecka - Z. Przyrowski
• wywiad z rodzicami
• inne, niezbędne metody badawcze

Terapia trwa przeciętnie od 1 do 2 lat. Zajęcia zazwyczaj odbywają się raz w tygodniu i trwają 1 godz. Są to zajęcia indywidualne, mające charakter tzw. naukowej zabawy. Dziecko bierze udział w zabawach ruchowych dostarczając sobie różnych bodźców zmysłowych. Wynikiem terapii jest poprawa pracy układu nerwowego, który zaczyna prawidłowo integrować bodźce, wywołując odpowiednie reakcje adaptacyjne u dziecka.

Dla kogo terapia Integracji Sensorycznej? Jeżeli widzą Państwo, że Wasze dziecko:

• nie radzi sobie ze swoimi emocjami, jest rozdrażnione
• ma problem z koncentracją uwagi
• jest nadmiernie pobudzone, aktywne, wciąż poszukuje ruchu
• ma trudności w relacjach z rówieśnikami ( wycofanie, nie nadąża za innymi dziećmi lub wręcz przeciwnie występuje u niego agresja słowna, fizyczna w stosunku do innych)
• jest niezgrabne ruchowo
• nie potrafi nauczyć się jeździć na rowerku, lub sprawiło mu to ogromną trudność
• nie lubi gier zespołowych, ma trudności z kopaniem, łapaniem piłki
• preferuje znane mu zabawy
• woli aktywności siedzące, bardziej statyczne: komputer, telewizja, książki, gry planszowe
• jest mało samodzielne, problemem dla niego jest ubieranie się, zapinanie guzików, pisanie
• nie lubi zabaw z naśladowaniem ruchu
• ma trudności z wymową
• gdy ktoś je niespodziewanie dotknie reaguje agresją lub wycofaniem
• boi się wysokości, unika karuzeli, reaguje mdłościami na ruch
• lub wręcz przeciwnie uwielbia karuzele huśtawki nie mając z tego powodu żadnych niepożądanych reakcji typu wymioty
• czuje się dyskomfortowo w zatłoczonych miejscach,
• nie lubi hałasu (zatyka uszy)
• je wybrane potrawy, mało zróżnicowane
• zakłada wybrane ubrania, nie lubi metek, wciąż coś go swędzi, ‘gryzie’
• często zatyka nos, mówi ‘ale to śmierdzi’
• zbyt mocno dotyka inne osoby, nie reaguje na ból
• lubi niebezpieczne zabawy
• lubi głośne dźwięki
• brzydko pisze, rysuje, szybko się męczy, irytuje podczas wykonywania tych czynności
• ma problem z czytaniem, matematyką
• przepisując z tablicy gubi litery

Takie zachowania mogą świadczyć o zaburzonych procesach integracji sensorycznej.

Ponadto terapia przeznaczona jest dla dzieci autystycznych, z zespołem Aspergera, nadpobudliwości psychoruchowej, Downa, kruchego chromosomu X oraz innymi dysfunkcjami rozwojowymi.